Συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τον Πάπα και τη Παγκόσμια Κυβέρνηση από έναν Ιησουΐτη και βαθύ γνώστη του Βατικανού

«Η παγκόσμια ειρήνη είναι αδύνατη χωρίς την παγκόσμια διακυβέρνηση. Η παγκόσμια διακυβέρνηση είναι αδύνατον να εδραιωθεί χωρίς την παγκόσμια κοινότητα. Και αυτή η παγκόσμια κοινότητα απαιτεί κάποιο συγκεκριμένο βαθμό πολιτιστικής ενότητας, μια συνθήκη η οποία σίγουρα απουσιάζει προς το παρόν».

Την δήλωση αυτή είχε κάνει ο Αμερικάνος φιλόσοφος Mortimer J. Adler.

Πιο απλά. η φιλοσοφία του Adler υποστηρίζει πως δεν είμαστε σε θέση να έχουμε παγκόσμια ειρήνη αν δεν διαμορφώσουμε μια παγκόσμια πολιτιστική ενότητα που να βασίζεται σε μη δογματικές αρχές. Όμως ο Adler αμέσως αποκαλύπτει τις δυσκολίες που εμποδίσαν την πραγματοποίηση ενός τέτοιου ουτοπικού στόχου:

«Δεν έχουμε πρόβλημα αν η θρησκεία ισχυριστεί πως δεν κατέχει τη γνώση και δεν ασχολείται με το τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Αν όμως ισχυριστεί κάτι τέτοιο... (πράγμα το οποίο συμβαίνει) η πηγή της είναι η θεϊκή αποκάλυψη που γίνεται αποδεκτή από την πίστη η οποία από μόνη της είναι θεϊκή (και αν)... η θρησκεία υποστηρίζει πως κατέχει την υπερφυσική γνώση - γνώση που δίδεται στον άνθρωπο μόνο σα δώρο από το Θεό... τότε αντιμετωπίζουμε ένα ειδικό πρόβλημα...»

Ορίστε ένας λαμπρός άνδρας, σίγουρα από τις μεγαλύτερες διάνοιες της εποχής, που ισχυρίζεται πως οποιοδήποτε θρησκευτικό περιεχόμενο στη Νέα Παγκόσμια Τάξη θα πρέπει να είναι κενό, επιφανειακό και χωρίς ουσία. Η θρησκεία για την οποία κάνει λόγο δεν θα υποστηρίζει πως κατέχει κάποια γνώση και βέβαια δε θα θεωρεί ως δεδομένο τι είναι αλήθεια και τι όχι. Επιπλέον η άμεση αναφορά του, σε όποιες θρησκείες οι οποίες γίνονται αποδεκτές από τη πίστη είναι σαφής ένδειξη του ότι ο Adler αναφέρεται στο Χριστιανισμό. Έτσι η παγκόσμια Ειρήνη δεν μπορεί να ολοκληρωθεί ωσότου εξαλειφθεί ο ίδιος ο Χριστιανισμός.

Όπως και ο Gene Roddenberry, καταλήγει πως το μήνυμα της εν Χριστώ σωτηρίας που προσφέρεται από τον Χριστιανισμό, είναι τόσο αξιοθρήνητο όσο και ο Εθνικισμός, αφού και οι δυο (Χριστιανισμός και Εθνικισμός) διαχωρίζουν αθεράπευτα την ανθρωπότητα και παρουσιάζουν δυσκολίες ως προς την πραγματοποίηση της παγκόσμιας κοινότητας και άρα της παγκόσμιας διακυβέρνησης και παγκόσμιας ειρήνης. Μπροστά μας βρίσκεται μια μεγάλη εποχή για την ιστορία της ανθρωπότητας η οποία δεν θα αρχίσει ωσότου υπάρξει παγκόσμια αναγνώριση της ενότητας της αλήθειας... διότι μόνο τότε θα είναι σε θέση οι άνθρωποι να ζήσουν μαζί ειρηνικά σε μια Παγκόσμια κοινότητα υπό μία παγκόσμια διακυβέρνηση. Μόνον τότε θα αρχίσει ο Παγκόσμιος πολιτισμός και η Παγκόσμια ιστορία.

Πέρα από ότι πρόκειται για μεγαλοστομίες ενός ταγμένου ανθρώπου να μισεί το Θεό, πρόκειται για συμπεράσματα ενός ανθρώπου που εκπαιδεύει τους επικείμενους παγκόσμιους ηγέτες του Ιδρύματος Aspen και που βοήθησε στην έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας Μπριτάνικα.

Έτσι, επειδή το μέλλον όλης της ανθρώπινης φυλής κινδυνεύει, τα παραπάνω συμπεράσματα φαίνονται απόλυτα λογικά για το νου των ανθρώπων οι οποίοι δεν καταβάλουν προσπάθειες να ελαχιστοποιηθεί ο ρόλος του Χριστιανισμού στον κόσμο με τελικό σκοπό την αποκήρυξή του.

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011

Συγκλονιστικές αποκαλύψεις για τον Πάπα και τη Παγκόσμια Κυβέρνηση από έναν Ιησουΐτη και βαθύ γνώστη του Βατικανού

"Κατά τα τέλη αυτής της δεκαετίας (2000) θα ζήσουμε κάτω από την πρώτη ενιαία Παγκόσμια Κυβέρνηση που υπήρξε ποτέ στην κοινότητα των εθνών. Η ενιαία κυβέρνηση είναι αναπόφευκτη".

Πάπας Ιωάννης-Παύλος ΙΙ. - Από το βιβλίο «Τα Κλειδιά Αυτού του Αίματος» του Ρωμαιοκαθολικού ιερέα Malachi Martin.

Το βιβλίο του 1990, «Τα Κλειδιά Αυτού του Αίματος» (The Keys of This Blood), το έγραψε ο καθολικός ιερέας και best-selling συγγραφέας Μαλαχίας Μάρτιν.

Ο Martin, (1921 - 1999) ήταν Ιησουΐτης καθηγητής (είχε 3 μεταπτυχιακά και ήξερε 10 γλώσσες) και ένας "insider", ένας άνθρωπος που ήταν μυημένος στα εσωτερικά του Βατικανού.

«Τα Κλειδιά Αυτού του Αίματος» είναι ένα μη φαντασίας αποκαλυπτικό βιβλίο με γεωπολιτικές και γεωθρησκευτικές αναλύσεις των τελευταίων δεκαετιών του 20ου αιώνα. Ο συγγραφέας προσδιορίζει αυτή την περίοδο ως το millennium τέλος του παιχνιδιού για τη νέα παγκόσμια τάξη, η οποία έχει τρεις βασικούς διεκδικητές. Είναι σίγουρο ότι θα δημιουργηθεί, για πρώτη φορά στην ιστορία, μία παγκόσμια κυβέρνηση.

Το βιβλίο ισχυρίζεται περαιτέρω ότι γνωρίζει από μέσα για το τι κάνει ο Πάπας για να κερδίσει αυτόν τον γεωπολιτικό αγώνα και πως έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην κατάρρευση του Σιδηρού Παραπετάσματος.

Ο Μάρτιν ήταν ο ίδιος ένας Ιησουίτης ιερέας, σε ανώτερη θέση στο Βατικανό. Το "In God's Name" έχει μια φωτογραφία του Martin, καθισμένου δίπλα στον Πάπα Ιωάννη Παύλο Α '- τον Πάπα που δολοφονήθηκε. Ο Martin κάθεται μεταξύ του Πάπα Ιωάννη Παύλου Ι (ο οποίος είναι στον Παπικό θρόνο) και του Diego Lorenzi, ενός βοηθού που συνόδευε τον Ιωάννη Παύλο Α΄ από τη Βενετία, όπου ήταν προηγουμένως.

Γράφει στο βιβλίο «Τα Κλειδιά Αυτού του Αίματος»:

"Είτε το θέλουμε είτε όχι, είτε είμαστε έτοιμοι είτε όχι, συμμετέχουμε όλοι σε ένα - όλα για όλα, χωρίς ταμπού - παγκόσμιο ανταγωνισμό τριών δρόμων. Οι περισσότεροι από εμάς δεν είναι ανταγωνιστές .... Είμαστε το διακύβευμα .... ο ανταγωνισμός για το ποιος θα δημιουργήσει το πρώτο παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης που υπήρξε ποτέ στην κοινωνία των εθνών. Πρόκειται για το ποιος θα κατέχει και θα χειρίζεται τη διπλή δύναμη εξουσίας και ελέγχου του κάθε ενός από εμάς ως άτομα και πάνω από όλα όλους μαζί ως κοινότητα ... στην τρίτη χιλιετία .... τώρα που έχει αρχίσει, δεν υπάρχει περίπτωση να ακυρωθεί .... ο τρόπος ζωής μας ως άτομα και ως πολίτες ... ακόμη και τα εμβλήματα της εθνικής μας ταυτότητας ... δυναμικά και ριζικά θα αλλάξουν για πάντα. Κανείς δεν μπορεί να απαλλαγεί από τα αποτελέσματά της (παγκόσμιας εξουσίας). Κανένας τομέας της ζωής μας δεν θα παραμείνουν άθικτος. "

Ο Martin λέει ότι ο Πάπας θα είναι "ο νικητής του διαγωνισμού". Στη σελίδα 341 του βιβλίου του, ο Μάρτιν καθιστά σαφές ότι αυτό η μία παγκόσμια κυβέρνηση θα "κυριαρχείται από διεθνείς γραφειοκράτες, οι οποίοι θα ελέγχουν και θα κατευθύνουν κάθε πολίτη και κάθε έθνος ....

Ο παπισμός λέει, είναι στην πραγματικότητα μία έκκληση για Ένωση, μεταξύ εκκλησίας και κράτους στο πλαίσιο μιας γεω-πολιτικής εξουσίας που ο ίδιος αποκαλεί «παγκόσμια πολιτική εξουσία».

Τον Ιούνιο του 2009, ο Πάπας Βενέδικτος είχε εκδώσει μια αποφασιστική «έκκληση προς τους ηγέτες του κόσμου» μέσα από εγκύκλιό του, δηλώνοντας «Υπάρχει επείγουσα ανάγκη για μια πραγματική παγκόσμια πολιτική εξουσία, για τη διαχείριση της παγκόσμιας οικονομίας με μια ηθική που θα έχει επίκεντρο τον Θεό ... για να τερματιστεί η τρέχουσα παγκόσμια οικονομική κρίση».

Σε αυτήν την περίπτωση έχει σημασία ότι δεν ζητά μια παγκόσμια οικονομική εξουσία, αλλά μια παγκόσμια πολιτική εξουσία!

Ο Πάπας συνεχίζει: «η [" παγκόσμια πολιτική εξουσία "] θα πρέπει να έχει ... εξουσία για να εξασφαλίσει ότι θα υπάρχει συμμόρφωση στις αποφάσεις της από όλα τα μέρη .... »

Ο Πάπας πρόσθεσε ότι η τρέχουσα οικονομική κρίση ήταν «σαφή απόδειξη αυτού «που αποκάλεσε ως "ολέθριες συνέπειες της αμαρτίας ...."" Αυτή η εξουσία», είπε, θα πρέπει να «ρυθμίζεται από το νόμο" και "θα πρέπει να είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένη"!

Ποιος όμως, θα έχει τον έλεγχο της Παγκόσμιας πολιτικής εξουσίας;"

Για να γυρίσουμε στον Malachi Martin, αναφέρει σε μία τελευταία συνέντευξή του, για την γράφει το άρθρο «Το Τέλος της Θρησκείας (όπως την ξέρουμε) " (The End of Religion (As We Know It)”:

«... Από τον καιρό του Νεβρώδ και του Πύργου της Βαβέλ, η ελίτ εξουσιαστές δεν έχουν ποτέ παραιτηθεί από το όνειρο της Μίας Παγκόσμιας Κυβέρνησης».

Ο Μάρτιν προσφέρει μια μακάβρια πίσω από τις σκηνές ματιά σε μια κλίκα εσωτερικών του Βατικανού που θέλουν να χρησιμοποιήσουν τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ως θεμέλιο για μια πολιτικο-θρησκευτική Νέα Παγκόσμια Τάξη.

Το μυθιστόρημα περιγράφει μια ομάδα από αξιωματούχους της καθολικής εκκλησίας οι οποίοι συσχετίζονται με μια ομάδα ομοϊδεάτες - ανώτερα στελέχη εταιριών για να χειραγωγήσουν την Εκκλησία ώστε να γίνει η υποδομή για την Παγκόσμια Θρησκεία – μία ομπρέλα για όλους, από Επισκοπικούς προτεστάντες έως επαγγελματίες βουντού.

Ο νέος οικουμενισμός είναι ντυμένος με την ενδυμασία της παγκοσμιοποίησης. Η ατζέντα περιλαμβάνει την προώθηση ζητημάτων όπως ο έλεγχος του πληθυσμού, η οικολογία και ο κοσμικός (αθεϊστικός) ανθρωπισμός, που όπως ελπίζουν οι συνωμότες θα οδηγήσει τελικά στην πλήρης εκκοσμίκευση της θρησκείας.

Το πιο συγκλονιστικό όσο και αμφιλεγόμενο σημείο του μυθιστορήματος – που περιγράφεται με μεγάλη λεπτομέρεια στον πρόλογο – αφορά μια «μαύρη» τελετή που πραγματοποιήθηκε στο Βατικανό το 1963 – η οποία ήταν ένα αποκρυφιστικό τελετουργικό, κατά το οποίο ενθρονίστηκε ο έκπτωτος αρχάγγελος Εωσφόρος ως επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Μήπως ο Δρ Martin πιστεύει ότι αυτή η ενθρόνιση που περιγράφεται με λεπτομέρειες στο μυθιστόρημά του, είναι κάτι που θα μπορούσε να λάβει πράγματι χώρα; «Ναι», λέει με έμφαση. «Εκτός από μια σκιά αμφιβολίας στο μυαλό μου. Αλλά τώρα ο τόπος, χρόνος, η ώρα κλπ, όλα έχουν παρουσιάζονται συσκοτισμένα για να προστατευθεί ο ένοχος και να σωθεί ο αθώος»...»

Ο Martin ισχυρίζεται ότι η καταιγίδα κρουσμάτων παιδικής κακοποίησης που συμβαίνει τώρα είναι πραγματικά σατανική λατρεία. Μέρος της εωσφορικών τελετών πολλών από τους ιερείς, τις μοναχές, και την ιεραρχία. Υπαινίσσεται ότι πολλοί που ασχολούνται με αυτό το είδος «λατρείας» είναι πράγματι κρυφοί Τέκτονες.

Όταν ο Αφρικανός ρωμαιοκαθολικός Αρχιεπίσκοπος από την Ζάμπια, Emmanuel Milingo, χαρακτηρισμένος επίσημα και σαν εξορκιστής, δήλωσε "Ο Διάβολος στην καθολική εκκλησία είναι τόσο προστατευμένος, που είναι σαν ένα ζώο προστατευμένο από την Κυβέρνηση" και ότι «υπάρχουν ιερείς και επίσκοποι οπαδοί του Σατανά» δημιουργώντας σάλο ο Malachi Martin τον υπερασπίστηκε λέγοντας: «Ο αρχιεπ. Milingo είναι ένας καλός επίσκοπος, και η κατηγορία του ότι υπάρχουν Σατανιστές στην Ρώμη είναι απολύτως ορθή».

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: