Το άρθρο από το Romfea.grΤους χώρισαν διαμάχες χρόνων, αναθέματα και αντιπαραθέσεις χωρίς τέλος, πολλές από τις οποίες συνεχίζονται και σήμερα. Ωστόσο, ορθόδοξοι, καθολικοί, προτεστάντες, Αρμένιοι, αγγλικανοί και ευαγγελικοί ίσως να μην βρίσκονται τόσο μακριά όσο μπορεί κάποιοι να πιστεύουν, καθώς το κοινό τους στοιχείο είναι η χριστιανική πίστη.
Αυτό επιβεβαιώνει, άλλωστε, ένας θεσμός που ξεκίνησε πριν από περίπου 30 χρόνια, αφού είχε προηγηθεί η κοινή πρωτοβουλία του Πατριάρχη Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου του 6ου για την άρση των αναθεμάτων που ως τότε εμπόδιζαν τις δύο Εκκλησίες ακόμη και να συνομιλήσουν μεταξύ τους.
Με αφορμή την εβδομάδα παγκόσμιας προσευχής για τη χριστιανική ενότητα, που πραγματοποιείται κάθε χρόνο στα τέλη Ιανουαρίου, (δες και ΕΔΩ, καθώς και άρθρο του ΚΟ ΕΔΩ) το ερχόμενο Σάββατο χριστιανοί διαφόρων ομολογιών θα συμμετάσχουν στην οικουμενική βραδιά συμπροσευχής, που θα πραγματοποιηθεί στον καθολικό καθεδρικό ναό Θεσσαλονίκης της Ασπίλου Συλλήψεως της Θεοτόκου, επί της οδού Φράγκων.
Στην τελετή αυτή, που διοργανώνεται στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και άλλες πόλεις της Ελλάδας και όλου του κόσμου, διαβάζονται κείμενα από την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, ψάλλονται ύμνοι, γίνονται ομιλίες και κοινοποιείται η συμμετοχή του κόσμου σε έναν κοινό φιλανθρωπικό σκοπό.
Στόχος της εκδήλωσης είναι να τονωθεί το αίτημα ενότητας μεταξύ των χριστιανών.
Συμβολική πράξη ενότητας υπέρ του διαλόγου«Πρόκειται για μια συμβολική πράξη που γίνεται από την πλευρά των χριστιανών ώστε να μπορέσει να συνεχιστεί ο διάλογος μεταξύ των Εκκλησιών που πραγματοποιείται διαρκώς σε επίπεδο εκκλησιαστικών ηγεσιών.
Ο διάλογος αυτός στην πραγματικότητα δεν σταμάτησε ποτέ, αλλά επίσημα ξεκίνησε τη δεκαετία του ΄60, όταν με κοινή πρωτοβουλία του Πατριάρχη Αθηναγόρα και του Πάπα Παύλου του 6ου , που συναντήθηκαν στα Ιεροσόλυμα, ήρθησαν τα αναθέματα μεταξύ των Εκκλησιών» εξηγεί στο ΑΠΕ- ΜΠΕ ο αναπληρωτής καθηγητής Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Μιλτιάδης Κωνσταντίνου.
Σύμφωνα με τον ίδιο, κανείς διάλογος δεν μπορεί να ευοδωθεί μεταξύ των Εκκλησιών, αν δεν υπάρχει μια προσέγγιση, με τα όποια σκαμπανεβάσματά της. «Αφετηρία της συμπροσευχής είναι η διαπίστωση κοινών πραγμάτων, ακόμη και αν διατυπώνονται διαφορετικά» τονίζει.
Αναφορικά δε με την πορεία του διαλόγου μεταξύ των Εκκλησιών, τη χαρακτηρίζει επίπονη διαδικασία και σχολιάζει ότι άλλοτε προχωρά με πιο μεγάλα βήματα και άλλοτε με μικρότερα ή με πισωγυρίσματα.
Οι χριστιανικές κοινότητες της Θεσσαλονίκης
Η διοργάνωση της συμπροσευχής δεν ανήκει συγκεκριμένα σε κάποιο επίσημο θεσμοθετημένο φορέα, γίνεται όμως με πρωτοβουλία της ενορίας των Καθολικών στη Θεσσαλονίκη και σε συνεργασία με μέλη των χριστιανικών κοινοτήτων της πόλης.
Και όσο και αν τα απόλυτα ποσοστά κάθε ομολογίας δεν φαίνεται κατ’ αρχήν να έχουν σημασία, αποκαλύπτουν ενδεχομένως κάποια στοιχεία για τον πληθυσμό της πόλης.
«Εκ των πραγμάτων οι ορθόδοξοι χριστιανοί είναι οι περισσότεροι στη Θεσσαλονίκη, συνεπώς συμμετέχουν αντίστοιχα και στη συμπροσευχή. Από τις υπόλοιπες ομολογίες οι προτεστάντες είναι οι πιο πολυπληθείς» τονίζει ο επίκουρος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ Χαράλαμπος Ατματζίδης, ο οποίος θα μιλήσει στη φετινή εκδήλωση.
Σε ό,τι αφορά την παρουσία του ρωμαιοκαθολικού στοιχείου στη Θεσσαλονίκη, εκτιμάται ότι είναι μικρότερη από εκείνη των προτεσταντών, ωστόσο η έδρα της Καθολικής Εκκλησίας στη Θεσσαλονίκη εξυπηρετεί ολόκληρη τη βόρεια Ελλάδα. Αύξηση, εξάλλου, του πληθυσμού των ρωμαιοκαθολικών παρατηρείται και στην Αθήνα λόγω της έλευσης μεταναστών από τις Φιλιππίνες, την Πολωνία και την Κροατία.
Ως προς τους Αρμένιους, είναι Έλληνες που βρίσκονται εδώ και πολλά χρόνια στη Θεσσαλονίκη, αλλά και μετανάστες που έφτασαν στην περιοχή μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης
Οι πολέμιοι της συμπροσευχήςΌπως, όμως, και άλλες μορφές συλλογικής δράσης, έτσι και η οικουμενική βραδιά συμπροσευχής έχει δεχτεί κριτική από μεμονωμένα άτομα και από διάφορους κύκλους που προβάλλουν ενστάσεις ως προς τον οικουμενικό της χαρακτήρα.
«Κάθε τέτοια εκδήλωση συναντά και αρνητικές τοποθετήσεις μερικών ανθρώπων, κάτι που δεν είναι ούτε αθέμιτο ούτε μη αποδεκτό» σχολιάζει ο κ. Ατματζίδης.
ΗΠΑ: Τα "εγκλήματα μίσους" δεν είναι για όλους…
Οι λευκοί χριστιανοί της Αμερικής που είναι η πλειοψηφία δεν έχουν επιλεγεί να είναι θύματα "εγκλημάτων μίσους", (hate crimes) ένας ωραιοποιημένος νεοταξικός όρος, που ήρθε και στην πατρίδα μας πρόσφατα με το νομοσχέδιο «κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας». Το σύστημα που ορέγεται και σχεδιάζει πολυπολιτισμικές, μαζοποιημένες, ασύνδετες και αποχαυνωμένες κοινωνίες, βολεύεται από την υπεράσπιση των κάθε λογής μειονοτήτων, οι οποίες έχουν επιλεγεί ως "βολικές" για την προώθηση της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Δείχνοντας μονόπλευρη «ευαισθησία» αντιμετωπίζει την κάθε ομάδα και γκρούπα, ό,τι και αν πρεσβεύει, ως «ευπαθή» ομάδα, ενώ τους πιστούς στο Ευαγγέλιο της Αγάπης ως «haters», εκείνους «που υποκινούν το μίσος». Προσέξτε παρακάτω τις κατηγορίες ομάδων-θυμάτων των "hate crimes" από το Gooogle (αναζήτηση). Για την προπαγάνδα περί "Hates Crimes" από το Hollywood - κατά των λευκών ετεροφυλόφιλων χριστιανών
Πότε ένα "έγκλημα μίσους" δεν είναι ένα έγκλημα μίσους;
Όταν το θύμα του είναι χριστιανός, λευκός ή ετεροφυλόφιλος.
Την περασμένη Παρασκευή, μετά από ένα παιχνίδι μπάσκετ του Σχολικού Πρωταθλήματος στη Νότια Καρολίνα, δυο έφηβοι φίλαθλοι ξυλοκοπήθηκαν άγρια επειδή έκαναν "Tebowing" - δηλ. προσευχήθηκαν όπως ο Tim Tebow, (το αστέρι του NFL (αμερικάνικο football) που είναι χριστιανός και επειδή τολμά και προσεύχεται φανερά, έχει ταράξει τους ψευτο-ευαίσθητους της πολιτικής ορθότητας στις ΗΠΑ
"Τους χτυπούσαν με γροθιές και κλοτσιές σε σημείο που ο ένας έκανε εμετό από ατ απανωτά χτυπήματα στο στομάχι.
"Η Lara Isaac, της οποίας ο 17χρονος γιος ήταν ένα από τα θύματα, δήλωσε ότι η επίθεση ήταν αντίποινα για το "Tebowing", που έκαναν τα παιδιά
«Φοβήθηκαν για τη ζωή τους», είπε. "Κανείς υπεύθυνος δεν υπήρχε για να αποτρέψει κάτι τέτοιο. Τα παιδιά που το έκαναν αυτό προφανώς το γνώριζαν».
Δεν υπήρξε καμία αναφορά σε «έγκλημα μίσους» στις εφημερίδες και στα media. Ένας αναγνώστης, ο Jimmy, ρωτάει «Θα κάνει καμία έρευνα η αστυνομία; Θα γίνει καμία κατηγορία;"
Αν ξυλοκοπούσαν δύο ομοφυλόφιλους ή δύο Εβραίους για τις πεποιθήσεις τους, μπορείτε να στοιχηματίσετε ότι θα είχαμε ένα πολυδιαφημιζόμενο «έγκλημα μίσους». Η αστυνομία και τα μέσα ενημέρωσης θα είχαν ξεσηκώσει τον κόσμο. Οργανώσεις υπεράσπισης «δικαιωμάτων» και κατά των «διακρίσεων» και κατά της «–φοβίας» θα συναγωνιζόντουσαν σε χαρτοπόλεμο ανακοινώσεων.Είναι σαφές ότι τα "εγκλήματα μίσους" αφορούν μόνο τα εγκλήματα κατά των - υπό την αιγίδα της ελιτ - μειονοτήτων. Χρησιμοποιούνται για την προώθηση της ομοφυλοφιλικής και «πολυπολιτισμικής» της ατζέντα.
Τα "εγκλήματα μίσους" είναι απολύτως αποδεκτά αν στρέφονται κατά εκείνων που αντιτίθενται σε αυτή την ατζέντα.Το 2009, αναφορές των υπηρεσιών επιβολής νόμου έκαναν λόγο για 6.604 περιστατικά «εγκλημάτων μίσους» με 7.800 αδικήματα. Από αυτά, περίπου το 18%, ή τα 1400, είχαν θρησκευτικά κίνητρα.
Ένα επιβλητικό 70 τοις εκατό από αυτά τα "εγκλήματα μίσους" ήταν αντι-εβραϊκά.
"Αντι-χριστιανικά" περιστατικά ούτε καν υπήρχαν στην λίστα. Συνολικά επτά τοις εκατό ήταν μεταξύ ενδο-δογματικά (με πολιτικά, στην ουσία, κίνητρα) - τέσσερα τοις εκατό αντι-καθολικά και τρία τοις εκατό αντι-προτεσταντικά. Εννέα τοις εκατό ήταν αντι-ισλαμικά.
Ομοίως, από τα 1436 «εγκλήματα μίσους» με βάση τον «γενετήσιο προσανατολισμό», το 98,5% ήταν εγκλήματα κατά των ομοφυλοφίλων. Το υπόλοιπο 1,5 τοις εκατό ήταν «αποτέλεσμα της αντι-ετεροφυλόφιλης προκατάληψης."
Και από τις 3.816 «ρατσιστικά εγκλήματα μίσους», το 71,4% είχαν ως κίνητρο την προκατάληψη κατά των μαύρων, ενώ μόλις το 17,1% προήλθε από προκατάληψη κατά των λευκών.Έτσι, όταν ομάδες νεαρών μαύρων αποδεδειγμένα έβαλαν στόχο λευκούς επισκέπτες στην Έκθεση Wisconsin State Fair τον περασμένο Αύγουστο, οι αστυνομικοί έσπευσαν να απορρίψουν την ιδέα ότι αυτό ήταν ένα «έγκλημα μίσους» (τα media έκαναν λόγο απλά για "όχλο νεαρών" που επιτέθηκαν σε "αθώους πολίτες"...).
Ο πολέμιος της νομοθεσίας περί ‘hate crimes’, συντηρητικός χριστιανός Ted Pike (National Prayer Network) γράφει: «Μέσα από τα προγράμματα "No Place for Hate" σε πόλεις και κοινότητες της Αμερικής, η ελεγχόμενη από την B'nai Brith γνωστή εβραϊκή οργάνωση ADL, οργανώνει εντατικά τοπικές κυβερνήσεις, σχολεία, εκκλησίες, πολιτικές οργανώσεις και ομάδες πολιτών για την καταπολέμηση του «μίσους και της ομοφοβίας» (στην ουσία καταπολέμηση του χριστιανισμού) στις κοινότητές τους." (Δες και: Η Anti-Defamation League ζητάει από το Κογκρέσο να πιέσει την Ευρώπη να ψηφιστούν Νόμοι κατά του «Μίσους»)
Τα "εγκλήματα μίσους" είναι στην πραγματικότητα περισσότερο σαν τα «εγκλήματα σκέψης» (thought crimes) της κομμουνιστικής εποχής, αντίσταση στην ατζέντα των Illuminati.Οι άνθρωποι που κατέχουν τα media μας, τα πανεπιστήμιά μας, και τους πολιτικούς μας έχουν εξαπολύσει έναν πόλεμο ενάντια στην ανθρωπότητα επί αιώνες. Οι μόνοι haters είναι οι Illuminati τραπεζίτες.
Τα "εγκλήματα μίσους" έχουν σχεδιαστεί για να αφοπλίσουν εκείνον τον πληθυσμό που είναι ο στόχος τους.
Ποιος σκότωσε τον Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ ;
ΚΟ: Κάθε τρίτη Δευτέρα του Ιανουαρίου, στις ΗΠΑ εορτάζεται ως εθνική εορτή, η Ημέρα του Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ (Martin Luther King, Jr. Day). Φέτος ήταν στις 16 Ιανουαρίου. Ο King γεννήθηκε στις 15 Ιανουαρίου του 1929, στην Ατλάντα της Γεωργίας των ΗΠΑ.
Η αλήθεια είναι ότι χρόνο με τον χρόνο ο Martin Luther King, Jr, μία πράγματι χαρισματική φυσιογνωμία, παρουσιάζεται, από τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ολοένα και περισσότερο κάτι ως «Χριστός». Οι κατηγορίες από τους επικριτές του ότι αντέγραψε την διδακτορική διατριβή του, ότι συνδεόταν συχνά με ιερόδουλες, (ήταν Βαπτιστής πάστορας και οικογενειάρχης), ότι παρακολούθησε το 1957 ένα σεμινάριο εκπαίδευσης σε ένα εκπαιδευτικό κέντρο που είχε συσταθεί από το Κομμουνιστικό Κόμμα των ΗΠΑ, με αντικείμενο την υποκίνηση φυλετικού πολέμου και ότι ο για πέντε χρόνια προσωπικός του γραμματέας ήταν μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος και ομοφυλόφιλος, με καταδίκη για ασελγή πράξη σε δημόσιο χώρο, δεν δείχνουν να χαλάνε αυτή την εικόνα. 
Το παρακάτω άρθρο βέβαια, έχει σχέση με τη δολοφονία του Martin Luther King.Ποιος ήταν πίσω από την δολοφονία; Το άρθρο είναι της (θεωρούμενης "προοδευτικής") ραδιοπαρουσιάστριας Maria Gilardin από την ιστοσελίδα http://dissidentvoice.org, (μια ιστοσελίδα που, όπως λέει, «αγωνίζεται για ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη»). Το άρθρο αναφέρεται στην μακροχρόνια έρευνα του Dr. William Pepper, δικηγόρου, συγγραφέα και φίλου του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, που τα πορίσματά της ανατρέπουν την "κλασσική" εκδοχή.
Αλήθεια, ψέμα ή απλώς άλλη μια «ιστορία συνομωσίας», το άρθρο έχει το ενδιαφέρον του.
Στις 4 Απριλίου του 1968 στο Μέμφις του Τεννεσί, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δολοφονήθηκε. Ήταν 39 ετών. Δολοφόνος θεωρείται μέχρι σήμερα, ο James Earl Ray, ένας λευκός φτωχός μικροαπατεώνας από το Illinois, που τον έπιασαν στο αεροδρόμιο του Λονδίνου, ενώ επιχειρούσε να ταξιδέψει για την Ροδεσία με ψεύτικο καναδέζικο διαβατήριο. Στις 10 Μαρτίου του 1969, ένα δηλαδή περίπου χρόνο μετά την δολοφονία, ο Τζέιμς Ιρλ Ρέι ομολόγησε την ενοχή του, αλλά μετά από τρεις ημέρες την αναίρεσε. Τελικά το δικαστήριο τον έκρινε ένοχο και τον καταδίκασε σε φυλάκιση 99 ετών.Οι δικηγόροι του Ray ισχυρίστηκαν ότι ο Ray ήταν ένας «αποδιοπομπαίος τράγος» όπως ήταν και ο Lee Harvey Oswald ο θεωρούμενος δολοφόνος του John F. Kennedy. Ένας από τους ισχυρισμούς τους ήταν ότι η ομολογία του Ρέι δόθηκε υπό πίεση, και υπό την απειλή της θανατικής ποινής. Ο Ray ήταν κλέφτης και διαρρήκτης, αλλά δεν είχε καμία καταγραφή για διάπραξη βίαιων εγκλημάτων ή ότι είχε κάνει χρήση όπλου. Επίσης, αν και παρουσιάστηκε ότι είχε "ρατσιστικές απόψεις", δεν ήταν ενταγμένος σε κάποια ρατσιστική ομάδα, ούτε είχε είχε συμμετάσχει σε κάποια ρατσιστική ενέργεια.
Ένας από τους τελευταίους δικηγόρους του Ray ήταν ο William Francis Pepper (γεννήθηκε 16 του Αυγούστου του 1937).
Ο Pepper που έχει την έδρα του στη Νέα Υόρκη, θεωρεί ότι η δολοφονία του Κίνγκ ήταν μέρος μιας συνωμοσίας της κυβέρνησης και διατύπωσε την άποψη ότι ο Ray πλαισιώθηκε από το FBI, τη CIA, τον στρατό, την αστυνομία Μέμφις και το οργανωμένο έγκλημα.
Ο Pepper είναι γνωστός για τις προσπάθειές του να αποδείξει την αθωότητα του Τζέιμς Ερλ Ρέι στη δολοφονία του Martin Luther King, Jr αλλά και του Sirhan Sirhan στη δολοφονία του Robert F. Kennedy (στην φωτογραφία αριστερά ο Pepper και δεξιά ο Sirhan).Ο Pepper έχει δραστηριοποιηθεί και σε άλλες περιπτώσεις «συνωμοσίας» και στο θέμα των Δίδυμων Πύργων (είναι μέλος του κινήματος 9 / 11 Truth) και έχει υποστηρίξει ότι ο Τζορτζ Μπους πρέπει να δικασθεί ως εγκληματίας πολέμου.
Εδώ είναι ένα σχετικό βίντεο
Ακολουθεί το άρθρο της Maria Gilardin / μετ. ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ
Το άρθρο αυτό βασίζεται στο έργο του Dr. William Pepper δικηγόρου, συγγραφέα και φίλου του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και της οικογένειάς του. Τον Φεβρουάριο του 1967 ζήτησαν από τον Κινγκ να συναντήσει ένα νεαρό άνδρα του οποίου η εργασία ως δημοσιογράφος στο Βιετνάμ έδειξε τις φοβερές επιπτώσεις στον άμαχο πληθυσμό. Ο Κινγκ έκλαψε και ποτέ δεν παραιτήθηκε από τον αντίθεσή του στον πόλεμο. Ο νεαρός ήταν ο Pepper. Έγινε δικηγόρος του Τζέιμς Ερλ Ρέι και συναρμολόγησε τα στοιχεία που έδειχναν την απαλλαγή του Ray - μερικά από τα οποία περιγράφονται παρακάτω.
4 Απριλίου 1968: Ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ έχει πέσει νεκρός από μία σφαίρα.Το 1977 η οικογένεια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ απευθύνθηκε στον δικηγόρο και φίλο, δρ William Pepper, για να ερευνήσει μια υποψία που είχαν. Δεν πίστευαν πλέον ότι ο Τζέιμς Ερλ Ρέι ήταν ο δολοφόνος. Για να ησυχάσουν, και για να καταγραφεί η αληθινή ιστορία και να αποκατασταθεί ένα αίσθημα δικαιοσύνης, μία μακρά έρευνα διεξήχθη που κράτησε δύο δεκαετίες. Τα στοιχεία που προέκυψαν τέθηκαν ενώπιον ενός συμβουλίου δικαστών στο Μέμφις, το Νοέμβριο του 1999. 70 μάρτυρες κατέθεσαν ενόρκως, τα στοιχεία - μεγάλο μέρος από τα οποία ήταν καινούργια - καταγράφηκαν σε 4.000 σελίδες,. 59 λεπτά ήταν αρκετά για το συμβούλιο για να επανέλθει με την απόφασή του ότι ο Loyd Jowers, ιδιοκτήτης του Grill του Jim, (δίπλα στο Μοτέλ που δολοφονήθηκε ο Κινγκ) είχε συμμετάσχει σε μια συνωμοσία για την δολοφονία του Κινγκ, μια συνωμοσία που περιλάμβανε τον J. Edgar Hoover και το FBI, τον Richard Helms και την CIA, τον στρατό, το Αστυνομικό Τμήμα του Μέμφις (MPD), και το οργανωμένο έγκλημα. Αυτή η ετυμηγορία αθώωσε τον Τζέιμς Ερλ Ρέι, που είχε ήδη όμως, πεθάνει στη (πέθανε το 1998).
Η είδηση της ετυμηγορίας, σε μια από τις σημαντικότερες δίκες στη σύγχρονη ιστορία, υποβαθμίστηκε. Και μέχρι σήμερα - με πολύ, πολύ λίγες εξαιρέσεις - το κοινό δεν γνωρίζει ότι έγινε αυτή η δίκη και ποιο ήταν το αποτέλεσμα.
Στο βιβλίο του 2003 του William Pepper, “An Act of State, The Execution of Martin Luther King”, που δημοσιεύθηκε από το Verso, έδωσε μια λεπτομερή έκθεση της μελέτης. Το βιβλίο συστηματικά αγνοήθηκε. Ο Pepper δήλωσε τον Φεβρουάριο του 2003 ότι τον είχαν απορρίψει οι κριτικοί και τα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης.Οι New York Times χαρακτήρισαν την εργασία του Pepper "ανοησίες" στο πλαίσιο των ευνοϊκών σχολίων του βιβλίου του Gerald Posner για τη δολοφονία του Κινγκ, ‘Killing the Dream’. Ο Richard Bernstein εξήρε τον Posner δηλώνοντας ότι μια για πάντα: «Ο Τζέιμς Ερλ Ρέι δολοφόνησε τον Δρ Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ».
Σε μια νέα προσπάθεια να σπάσει τη σιωπή το Verso εξέδωσε το βιβλίο. Επίσης, για πρώτη φορά, κυκλοφόρησε βίντεο από τη δίκη 1999 στο Youtube.
Τι ήταν τόσο επικίνδυνο για τη δίκη του 1999 του Μέμφις που έπρεπε να αποσιωπηθεί; Τα στοιχεία που παρουσιάζονται κατέστησαν απολύτως σαφές ότι ήταν όλα λάθος. Ο Τζέιμς Ερλ Ρέι, δεν δολοφόνησε τον Κινγκ.
Με την καταδικαστική απόφαση για τον Loyd Jowers (φωτο) το συμβούλιο ήρθε πιο κοντά από οποιονδήποτε πριν στην ταυτότητα του πραγματικού δολοφόνου. Οι ενέργειες του Jower στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη δολοφονία, μαζί με τις καταθέσεις από μάρτυρες που δεν είχαν ποτέ ακουστεί πριν, οδηγούν λεπτό προς λεπτό στο πώς και γιατί το έγκλημα διαπράχθηκε.Προφανώς κανείς, ούτε η Μαφία, ούτε η αστυνομία του Μέμφις, ούτε το FBI, ούτε η CIA, ή οι μυστικές υπηρεσίες του στρατού θα επιχειρούσαν κάτι που θα αποτύχαινε. Εάν η συμφωνία με τη Μαφία δεν τα κατάφερνε, κάποιος άλλος ήταν έτοιμος να σκοτώσει τον Κινγκ. Όταν ο Κινγκ βγήκε σε εκείνο το μπαλκόνι στο Lorraine Motel δεν ήξερε ότι ήταν υπό πλήρη επιτήρηση και ότι περισσότερα από ένα όπλα ήταν στραμμένα πάνω του.
Στις 8 Δεκεμβρίου του 1999, ο δρ William Pepper κλείνοντας την αγόρευσή του στο συμβούλιο των δικαστών είπε: ο Martin Luther King, είχε γίνει κάτι περισσότερο από έναν διοργανωτή για τα αστικά δικαιώματα, και περισσότερο ακόμα και από μια φωνή κατά του πολέμου στο Βιετνάμ. Είχε γίνει τόσο επικίνδυνος για τις δυνάμεις της εξουσίας που είχε ληφθεί απόφαση ότι δεν επρόκειτο να φύγει από το Μέμφις ζωντανός.
Ο Pepper δήλωσε:Απευθύνομαι σε σας λέγοντας ότι η αντίθεσή του σε αυτόν τον πόλεμο δεν είχε τόσο σχέση με την ιδεολογία, με τον καπιταλισμό ή με τη δημοκρατία. Είχε να κάνει με τα χρήματα. Είχε να κάνει με τεράστια χρηματικά ποσά που αυτός ο πόλεμος έφερνε σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες που έχουν έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Όταν ο ίδιος απείλησε να φέρει τον πόλεμο σε ένα τέλος μέσα από μία μαζική λαϊκή αντίθεση, απειλούσε μερικές από τις μεγαλύτερες κατασκευαστικές εταιρείες, μία εκ των οποίων ήταν στην πολιτεία του Τέξας, που υποστήριζε τη Προεδρία του Lyndon Johnson και είχε τις μεγαλύτερες συμβάσεις κατασκευής έργων στο Cam Ranh Bay στο Βιετνάμ.
Η δεύτερη πτυχή του έργου του που επίσης είχε σχέση με τα χρήματα που προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στους κύκλους της εξουσίας είχε να κάνει με τη δέσμευσή του να πάρει μια τεράστια ομάδα ανθρώπων στην Ουάσιγκτον και εκεί να κατασκηνώσουν στη σκιά του μνημείου της Ουάσιγκτον για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί. Θα έκαναν επισκέψεις στις αίθουσες του Κογκρέσου και θα προσπαθούσαν να αναγκάσουν το Κογκρέσο να ενεργήσει, όπως είχαν προηγουμένως ενεργήσει όσον αφορά την νομοθεσία για τα αστικά δικαιώματα, τώρα να ενεργήσουν όσον αφορά την κοινωνική νομοθεσία.
Άρχιζε να μιλάει για μια αναδιανομή του πλούτου, σε αυτή την πλουσιότερη χώρα στον κόσμο που είχε μια τόσο μεγάλη ομάδα φτωχών ανθρώπων, ανθρώπων που ζουν τότε και τώρα, στο δρόμο, μέσα στη φτώχεια. Αυτό το πρόβλημα έπρεπε να αντιμετωπιστεί. Και δεν ήταν ένα πρόβλημα που είχε να κάνει με μαύρους και λευκούς. Ήταν ένα πρόβλημα που είχε να κάνει με ισπανόφωνους, και με φτωχούς λευκούς, το ίδιο. Αυτό ήταν προκλητικό.
Οι εξουσίες στις ΗΠΑ πίστευαν ότι δεν θα πετύχαινε. Γιατί; Πίστευαν ότι επειδή ήξεραν ότι οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες εκείνη τη χρονική στιγμή, ήταν τέτοιες που υπήρχαν (και υπάρχουν) πολύ ισχυρές δυνάμεις πίεσης (λόμπι) που βάζουν τους ανθρώπους τους στις αίθουσες του Κογκρέσου και μάλιστα στο Λευκό Οίκο και τους ελέγχουν, τους πληρώνουν και τους αγοράζουν, και δεν θα συμφωνούσαν με το είδος της κοινωνικής νομοθεσίας, που ο Κινγκ επρόκειτο να απαιτήσει.Έτσι, υπήρχε ένας φόβος. Τι θα συμβεί όταν απογοητευτούν; Τι θα συμβεί όταν δεν πάρουν καμία ικανοποίηση; Τι θα συμβεί; Φοβόντουσαν, ο στρατός φοβόταν, ότι θα υπάρξει μια βίαιη εξέγερση στην πρωτεύουσα του έθνους. Και δεν είχαν τα στρατεύματα που θα μπορούσαν να υποτάξουν μισό εκατομμύριο θυμωμένους αποκλεισμένους Αμερικάνους. Δεν είχαν τα στρατεύματα. Ο Westmoreland ήθελε άλλες διακόσιες χιλιάδες στρατιώτες στο Βιετνάμ. Δεν είχαν να του δώσουν. Δεν τους είχαν.
Φοβόντουσαν αυτό που ο Τζέφερσον είχε πει πολλές, πολλές φορές, ότι το πολιτικό λόμπι μπορεί μόνο να καθαριστεί με μια επανάσταση κάθε είκοσι χρόνια. Φοβόντουσαν ότι ο Τζέφερσον θα ακουγόνταν και ότι η επανάσταση θα γινόταν.
Έτσι, δεν επρόκειτο να αφήσουν τον Κινγκ να φέρει αυτούς τους ανθρώπους στην Ουάσιγκτον.
Ο Pepper, περιέγραψε τον σχεδιασμό της δολοφονίας του Κινγκ, μέσα από την προσωπική έρευνά του μίας δεκαετίας, καθώς και από τους 13 τόμους υλικού της Αναφοράς της Επιτροπής του 1997 ‘House Select Committee on Assassinations Report’. Σε αυτές τις σελίδες βρέθηκαν αρκετά στοιχεία που δείχνουν ότι σε αντίθεση με τα επίσημα πορίσματα, περιλαμβάνεται λεπτομερής ιστορία της εποπτείας του FBI στον Κινγκ και η διείσδυση στο Southern Christian Leadership Conference και το Κίνημα των Πολιτικών Δικαιωμάτων.
Τον Δεκέμβριο του 1963, λιγότερο από ένα μήνα μετά τη δολοφονία του Κένεντι, αξιωματούχοι του FBI συναντήθηκαν στην Ουάσιγκτον για να διερευνήσουν τρόπους για να "εξουδετερώσουν τον Κινγκ ". Παρόλο το υλικό η Επιτροπή δήλωσε ότι το FBI δεν είχε κανένα ρόλο στη δολοφονία.
Να κάποια στοιχεία:Ο Loyd Jowers ήταν τόσο κοντά στην δολοφονία, που ήταν εξαιρετικά πολύτιμος μάρτυρας. Αλλά οι ενέργειές του, η φυσική τοποθεσία του Bar και Grill του, δίπλα στη θαμνώδη περιοχή απέναντι από το Lorraine Motel, ήταν μόνο ένα μικρό μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης εικόνας, σύμφωνα με τα λόγια του Pepper στην ευρύτερη συνωμοσία για να σκοτώσουν τον King.
Ο Pepper ζήτησε από τους δικαστές να διαπιστώσουν αυτή «τη συνωμοσία, τη νομικά πολιτική συνωμοσία σύμφωνα με το νόμο».
Ο Jowers Loyd κατέθεσε ότι του ζητήθηκε από τον Frank Liberto που είχε διασυνδέσεις με την Μαφία να βοηθήσει στη δολοφονία του Κινγκ. Έλαβε τα χρήματα και ένα όπλο να κρατάει.
Τρεις μάρτυρες βεβαίωσαν για τη συμμετοχή του Liberto. Ο Liberto είπε στη κα Lavada Addison, "έχω κανονίσει να σκοτωθεί ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ". Ο γιος της Addison, Nathan, επιβεβαίωσε την παρατήρησή του.
Ωστόσο, το σχέδιο της Μαφίας δεν θα είχε επιτευχθεί αν δεν είχαν συμμετοχή πολλοί άλλοι: Γιατί ο Κινγκ πήγε στο Motel Lorraine, όπου ποτέ δεν είχε μείνει πριν; Ποιος τον έκανε να αλλάξει το δωμάτιό του και από ένα απομονωμένο δωμάτιο στο ισόγειο να πάει στο δεύτερο όροφο με το μπαλκόνι; Ποιος διέταξε τον αξιωματικό της αστυνομίας Jerry Williams, ο οποίος σχημάτιζε συνήθως μια μονάδα ασφαλείας με μαύρους αστυνομικούς όταν ο Κινγκ ήρθε στο Μέμφις, να μην σχηματίσει μία ομάδα από σωματοφύλακες εκείνη τη φορά;Απέναντι από το Lorraine Motel ήταν Σταθμός Πυροσβεστικής. Ποιος διέταξε τους δύο μόνο μαύρους πυροσβέστες να μην εμφανιστούν για εργασία εκείνη την ημέρα; Ο Floyd Ε. Newsum αργότερα είπε ότι η διαταγή προήλθε από τον αστυνομικό Norvell Ε. Wallace που είχε πει ότι είχε δεχθεί απειλές για τη ζωή του και έπρεπε να μείνει στο σπίτι.
Το πρωί της δολοφονίας ο Carthel Weeden, αρχηγός του Πυροσβεστικού Σταθμού, κατέθεσε ότι είχε προσεγγιστεί από δύο αξιωματικούς του στρατού των ΗΠΑ που κουβαλούσαν χαρτοφύλακες που δήλωσαν ότι είχαν κάμερες και ήθελαν την οροφή του σταθμού για να επιτηρούν το Μοτέλ Lorraine. Έφυγαν μετά από τη δολοφονία.
Μέλη της 111η Ομάδας Πληροφοριών του στρατού, με έδρα το Fort McPherson στην Ατλάντα της Γεωργίας, είχε έρθει στο Μέμφις και είχαν τον Κινγκ κάτω από 24ωρη επιτήρηση την ημέρα.
Περίπου 10 λεπτά πριν από τη δολοφονία του Κινγκ, ο Guy Canipe, ιδιοκτήτης της εταιρείας ψυχαγωγίας Canipe, παρατήρησε ένα πακέτο να έχει πέσει στη πόρτα της εταιρείας του, στην οδό Main, ένα τετράγωνο από το Lorraine. Το πακέτο αποτελείτο από ένα 30,06 Remington τουφέκι και αχρησιμοποίητες σφαίρες - το τουφέκι που ο Τζέιμς Ερλ Ρέι υποτίθεται ότι είχε χρησιμοποιήσει για τη δολοφονία.
Ο Loyd Jowers κατέθεσε ότι αμέσως μετά τη δολοφονία, ο αστυνομικός Earl Clark, που τώρα έχει πεθάνει, βγήκε από τη θαμνώδη περιοχή και του έδωσε ένα όπλο το οποίο κάπνιζε στην πόρτα του πίσω μέρους του εστιατορίου του. Ο Jowers δεν είδε ποιος σκότωσε τον Κινγκ, αλλά ισχυρίστηκε ότι ήταν Clark, ο καλύτερος σκοπευτής της ατσυνομίας.
Αρκετοί μάρτυρες στη δίκη του 1999 κατέθεσαν ότι είδαν δύο άνδρες να τρέχουν μακριά από τη θαμνώδη περιοχή ένας μπήκε σε μία πράσινη Chevrolet του 1965 και ανέπτυξε ταχύτητα περνώντας δίπλα από ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας που δεν έκανε τίποτα, ένας άλλος πήρε ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας και έφυγε μακριά . Παρ 'όλα αυτά, η επίσημη ιστορία ήταν πάντα ότι κανείς δεν πυροβόλησε μέσα από τους θάμνους, αλλά ότι ήταν ο Τζέιμς Ερλ Ρέι από ένα παράθυρο του μπάνιου του σπιτιού του.
Γιατί λοιπόν ο Maynard Stiles, ανώτερος υπάλληλος του Τμήματος Υγιεινή του Μέμφις, πήρε μια κλήση από τον Επιθεωρητή της αστυνομίας Sam Evans στις 7 π.μ. το πρωί, μετά τη δολοφονία ότι «υπήρχε ανάγκη να γίνει καθαρισμός μίας αλάνας κοντά στο σημείο της δολοφονίας." Εκείνοι που πήγαν να καθαρίσουν το χώρο ήταν υπό την καθοδήγηση του αρμόδιου τμήματος της αστυνομίας.
Αυτό είναι ένα μόνο μέρος των αποδεικτικών στοιχείων που κάλυψαν τη δίκη του 1999.
Τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης και οι περισσότεροι συγγραφείς διαιωνίζουν το μύθο ότι ο Τζέιμς Ερλ Ρέι ομολόγησε ότι ήταν ο δολοφόνος.Ο Pepper που εκπροσώπησε τον Ray μέχρι το θάνατό του, λέει ότι ο Ray ομολόγησε την ενοχή του γιατί έτσι τον συμβούλευσε ο δικηγόρος του, ο οποίος του είπε ότι αυτό θα ήταν το καλύτερο για να γλυτώσει την θανατικκή ποινή. Όμως εκείνος δεν ομολόγησε την ενοχή του. (Στην πραγματικότητα ομολόγησε, αλλά μετά από 3 ημέρες αναίρεσε την ομολογία του).
Υπήρξαν διάφορες προσπάθειες να δωροδοκήσουν τον Ray για να ομολογήσει. Έναν από τους δικηγόρους του Ρέι, τον Jack Kershaw, τον πλησίασε μια εκδοτική εταιρεία προσφέροντας στον Ray $ 50.000, και μια νέα ζωή, αν τελικά ομολoγήσει. Ο Ray αρνήθηκε. Πλησίασαν τον αδελφό του, Jerry με την ίδια προσφορά με μεγαλύτερο χρηματικό ποσό ($ 200.000), αλλά ο Ray, και πάλι, αρνήθηκε.
Λίγο πριν το θάνατο του Ρέι (φώτο), ο αστυνομικός Tim Cook, παρουσία του William Pepper, προσπάθησε σε μεγάλο βαθμό να κάνει τον Ray να παραδεχτεί την ενοχή του. Υποσχέθηκε στον Ray ότι σε αντάλλαγμα θα βγει από την φυλακή και θα μπορούσε να πεθάνει (ήταν ήδη άρρωστος) στο οικογενειακό του περιβάλλον. Ο Ray αρνήθηκε και πέθανε μόνος του στις 23 Απριλίου του 1998.Καταλήγει ο Pepper: Κατά την άποψή μας, αυτό που συνέβη στην προκειμένη περίπτωση, η αδικία που έχει συμβεί στην περίπτωση αυτή είναι αντιπροσωπευτική της αποτυχίας που συμβολίζει για μένα την αποτυχία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας σε αυτή τη χώρα. Εάν κοιτάξει κανείς τον όγκο των στοιχείων που έχουν υποβληθεί καταλαβαίνει πώς αυτή η υπόθεση έχει συνταχθεί και πως έχει καλυφθεί, και όταν δείτε πόσο αδιάφοροι είναι οι εκλεγμένοι αξιωματούχοι και η κυβέρνηση και πόσο συνένοχοι έχουν υπάρξει, μπορείτε να έρθετε σε μία άλλη επιλογή.
Κυβερνητικοί οργανισμοί προκάλεσαν τη δολοφονία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Στρατολόγησαν άλλους για να το κάνουν. Προκάλεσαν όλο αυτό το πράγμα για να συμβεί. Και στη συνέχεια προχώρησαν στο να καλύψουν την υπόθεση αυτή.
Έχετε αυτό το καθήκον στον εαυτό σας και στους συμπολίτες σας. Εκ μέρους της οικογένειας του Martin Luther King, Jr, εξ ονόματος του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών, σας ζητώ να δείτε ότι υπήρχε συνωμοσία και να βρείτε τους συνωμότες που εμπλέκονται όχι μόνο τον εναγόμενο εδώ, εκείνη τη συνωμοσία με τους πράκτορες της πόλης του Μέμφις και των κυβερνήσεων της πολιτείας του Τενεσί και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.
Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012
ΗΠΑ: Kόντρα σε κάθε πολιτική ορθότητα, εκατοντάδες παρέλασαν ανεμίζοντας τη σημαία των Νοτίων στο Λέξινγκτον της Βιρτζίνια
Southern Nationalist Network / ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣΟι υποστηρικτές της Νότιας κληρονομιάς κατέβηκαν στους δρόμους στην ιστορική πόλη της Βιρτζίνια
Η Tonia Moxley γράφει ένα άρθρο (με φωτογραφίες) στο Roanoke.com το οποίο καλύπτει το συλλαλητήριο και την πορεία για τη Νότια κληρονομιά στην ιστορική πόλη του Λέξινγκτον της Βιρτζίνια, η οποία είχε τεράστια επιτυχία.
Γράφει η Moxley: «Περίπου 300 λάτρεις της συνομόσπονδης σημαίας βάδισαν το Σάββατο το πρωί στην κεντρική οδό του Λέξινγκτον να να γιορτάσουν την εορτή της Βιρτζίνια των στρατηγών Lee-Jackson και για να διαμαρτυρηθούν για μία αντι-νότια ‘πολιτικά ορθή’ απόφαση του Δήμου της ιστορικής πόλης, που απαγορεύει να τοποθετούνται - κατά την εορτή - οι σημαίες της Συνομοσπονδίας στις κολώνες φωτισμού του δήμου».
Οι υποστηρικτές της σημαίας λένε ότι η αστυνομία του Λέξινγκτον εκτιμά ότι ο αριθμός των διαδηλωτών ανέρχεται στους 1.500 και όχι 300 που αναφέρει το άρθρο. Είναι χαρακτηριστικό του αμερικανικού Τύπου να υποβαθμίζει τον αριθμό των ατόμων που συμμετέχουν σε τέτοιες ‘μη πολιτικά ορθές’ εκδηλώσεις.
«Εκτός από τους διαδηλωτές ήσαν και πολλοί θεατές, 100 εκ των οποίων συγκεντρώθηκαν για να παρακολουθήσουν την παρέλαση. Οι περισσότεροι κουβαλούσαν ή φορούσαν συνομόσπονδες σημαίες, αλλά στέκονταν κάτω από τις αμερικάνικες σημαίες των ΗΠΑ που είχαν ανεγερθεί από τον Δήμο».«Ένα πανό κρεμασμένο κατά μήκος του δρόμου διακήρυξε: «Το Λέξινγκτον γιορτάζει την πολυμορφία. Σε ευχαριστώ, Dr. King!» κάνοντας αναφορά στον «επίσημη» εθνική εορτή της Δευτέρας, προς τιμήν του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ».
Και εδώ προσέξτε την αντίθεση. Η διοικούμενη από έναν scalawag ιστορική Νότια πόλη του Λέξινγκτον προωθεί την αμερικανική αυτοκρατορία, τον σοσιαλιστή ηγέτη MLK και την «διαφορετικότητα» (ο πολιτικά ορθός όρος για την αντικατάσταση του λευκού πληθυσμού στις ΗΠΑ), ενώ οι υποστηρικτές της σημαίας του Νότου διαδήλωσαν για τη Νότια κληρονομιά και το πιο αναγνωρίσιμο σύμβολο του λαού του Νότου. Οι αντικρουόμενες ατζέντες δεν θα μπορούσαν να είναι πιο έντονες.
"Για ποια πολυμορφία μιλάνε;" ρώτησε ο Don Saunders από το Greensboro της Βόρειας Καρολίνας και μέλος των Γιων των Συνομόσπονδων Βετεράνων (Sons of Confederate Veterans). "Τι γίνεται με μένα;"
Ο Saunders είπε ότι ήταν ντυμένος με τη στολή στρατιώτη των Νοτίων προς τιμήν ενός προγόνου του, του Lauchlin J. McLean, που πολέμησε για το στρατό της Συνομοσπονδίας το 1864, και συνελήφθη και φυλακίστηκε από τις δυνάμεις της Ένωσης σε μια μάχη κοντά στο Wilmington.
«Δεν τους ζητάμε να έχουν την σημαία να ανεμίζει κάθε ημέρα της εβδομάδας», είπε ο Saunders.
Όμως, ο 30χρόνια ρωτάει γιατί να μην υπάρχει αυτό το Σαββατοκύριακο;
Κατά την εορτή αυτή γιορτάζονται οι γεννήσεις του στρατηγός Ρόμπερτ Λι και του Thomas "Stonewall" Jackson, οι οποίοι γεννήθηκαν τον Ιανουάριο και οι οποίοι έχουν δεσμούς με το Λέξινγκτον και είναι θαμμένοι σε αυτήν την πόλη.
Ο ατρόμητος «Βράχος» Thomas "Stonewall" Jackson γεννήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 1824 στο Clarksburg της Virginia, πέθανε στις 10 Μαΐου του 1863, σε ηλικία 39 ετών, στο Guinea Station της Virginia και θάφτηκε δτο Stonewall Jackson Memorial Cemetery στο Lexington της Virginia. Ο θρυλικός στρατηγός Robert E. Lee γεννήθηκε στις 19 Ιανουαρίου του 1807, στο Stratford Hall της Virginia, πέθανε στις 12 Οκτωβρίου του 1870, στο Lexington της Virginia σε ηλικία 63 ετών και θάφτηκε στο παρεκκλήσι Lee, στο Lexington.
Ο Carl Singley, από το Mebane της Βόρειας Καρολίνας, ο οποίος είναι και θρησκευτικός λειτουργός σε εκκλησία Μεθοδιστών, αποκάλεσε τον στρατηγό Lee «το τέταρτο μέρος της (Αγίας) Τριάδας. Θα τιμώ αυτόν τον άνθρωπο», είπε.
Ο Singley, που είναι βετεράνος στρατιωτικός ιερέας που υπηρέτησε στο Βιετνάμ και στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου, αποκαλεί στους στρατιώτες του Νότου ‘πατριώτες’ που πολέμησαν για να υπερασπιστούν τις εστίες τους και τις κοινότητές τους από τον εισβολέα.
Οι περισσότεροι, λέει ο Singley, δεν πολεμούσαν να διατηρηθεί η δουλεία. Και οι σημερινοί τιμητές τους είναι "χαρούμενοι που δεν υπάρχει δουλεία," λέει.
Ένα και μόνο άτομο του κινήματος Occupy Wall Street στεκόταν στην άλλη πλευρά του δρόμου από όπου περνούσαν εκατοντάδες υποστηρικτές της σημαίας των Νοτίων έχοντας μια μεγάλη φωτογραφία του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και - όπως γράφει στο άρθρο της η Moxley – σύγκρινε τους διαδηλωτές με «εκδήλωση της Κου Κλουξ Κλαν» (sic). Αυτό το άτομο, που λέγεται David Compton, φέρεται να υποστηρίζει ανοικτά τη βία κατά των διαδηλωτών με τη σημαία. Οι διαδηλωτές λένε ότι τους απείλησε επανειλημμένα. Θα υπάρξει καμία κυβερνητική έρευνα για αυτό τον άνθρωπο; Δε νομίζω ότι χρειάζεται να ρωτάμε…Φυσικά, αν τα πλακάτ είχαν αντιστραφεί και υπήρχε κάποιο άτομο με μια σημαία των Νοτίων και διαμαρτυρόταν για μία παρέλαση μελών της NAACP (οργάνωσης υπεράσπισης των έγχρωμων) και υποστήριζε τη βία εναντίον τους θα ήταν συλλαμβανόταν αμέσως και οι απειλές του θα γίνονταν πρωτοσέλιδα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή είναι η προκατάληψη εναντίον του λαού του Νότου σε αυτήν την κοινωνία.
Θέλουν να ξαναδικάσουν τον Mel Gibson για τα αντισημιτικά σχόλια που έκανε το 2006
Τα «αντισημιτικά σχόλια» που έκανε ο ηθοποιός Μελ Γκίμπσον το 2006 (ενώ ήταν υπό την επιρροή αλκοόλ), μπορεί να ήταν το ξεκίνημα για την πτώση της καριέρας του. Τώρα, μία δικαστής έχει αποφανθεί ότι ο αστυνομικός στον οποίον έκανε τις παρατηρήσεις αυτές πρέπει να πάει την υπόθεση στο δικαστήριο.
Η δικαστής αποφάνθηκε την Πέμπτη ότι ο αστυνομικός James Mee θα έχει τη δυνατότητα να υποστηρίξει την υπόθεσή του σχετικά με το ότι υπέστη «διακρίσεις» στο χώρο εργασίας του μπροστά από μια κριτική επιτροπή. Ο αστυνομικός που είναι Εβραίος ισχυρίζεται ότι ανώτερα στελέχη του είπαν να αφαιρέσει τα αντισημιτικά σχόλια του Gibson από την έκθεση. Στη συνέχεια κατήγγειλε ότι δεν του δόθηκε προαγωγή, λόγω του συμβάντος.
«Ενώ ο Mee (φωτο κάτω) παραπονέθηκε στους άλλους στο τμήμα ότι χειρίστηκε λανθασμένα την σύλληψη του Gibson, δεν φαίνεται ότι ανέφερε ποτέ τη θρησκεία του, ως αιτία για τη διάκριση», αναφέρει η δικαστής.
Παρόλα αυτά, η δικαστής ανέφερε αρκετά στοιχεία για την υπόθεση στην διαδικασία σε μια κριτική επιτροπή. «Αν και νομίζω ότι είναι λεπτά, πιστεύω ότι υπάρχουν αρκετά στοιχεία για να δημιουργηθεί ερώτημα για την κριτική επιτροπή να αποφασίσει», δήλωσε η Scheper κατά τη διάρκεια ακρόασης στο Λος Άντζελες.Τα Media ανέφεραν ότι η διάκριση αυτή οφείλεται σε αντικρουόμενες θρησκευτικές απόψεις ανώτερων αξιωματικών. Ωστόσο η δικηγόρος του Mee, Yael Trock ανέφερε ότι η αιτία οφείλεται στο ότι ο Gibson ήταν διασημότητα. "Το θέμα είναι ότι το τμήμα κακομεταχειρίστηκε τον Mee, ο οποίος τόλμησε να συλλάβει τον Mel Gibson και να του φερθεί όπως σε κάθε άλλο άτομο."
Μετά το συμβάν, ο Gibson καταδικάστηκε σε τρία χρόνια δοκιμασίας. Του επιβλήθικε επίσης πρόστιμο και υποχρεώθηκε να συμμετάσχει σε μαθήματα θεραπείας.
Στην αρχή ο Gibson είπε στον αστυνομικό «Η ζωή μου έχει τελειώσει. Την έχω πατήσει. Η Robyn πρόκειται να με αφήσει». Σύμφωνα με την έκθεση σύλληψης, ο Gibson στη συνέχεια εξερράγη και άρχισε να βρίζει τον αστυνομικό που τον συνέλλαβε, λέγοντας «Γ…..Εβραίοι ... οι Εβραίοι είναι υπεύθυνοι για όλους τους πολέμους στον κόσμο».
Σύμφωνα με τον φίλο του Gibson, ο ηθοποιός δεν ήταν καλά εκείνη την εποχή."Είναι πεποίθησή μου ότι ένιωθε ότι είχε πλήρως αποτύχει ως ανθρώπινο ον. Ο Mel, στην ουσία, προσπαθούσε να προσκαλέσει το θάνατό του από τον αστυνομικό. Δεν νομίζω ότι είχε καμία σχέση με αντισημιτισμό. Νομίζω ότι προσπαθούσε να προκαλέσει τον τύπο να τραβήξει το όπλο του και να τον πυροβολήσει. Πριν φύγει από το εστιατόριο εκείνο το βράδυ, πήγε στο κάθε τραπέζι και είπε αντίο. Γιατί να πει αντίο σε κάθε τραπέζι, αν δε νόμιζε ότι δεν πρόκειται ποτέ να τους ξαναδεί; Πιστεύω ότι αυτό που συνέβη εκείνη τη νύχτα ήταν ένα αποχαιρετιστήριο», είπε μια ανώνυμη πηγή στο Vanity Fair.
Αφού διέρρευσε η έκθεση σύλληψης στο TMZ.com, ο Gibson εξέδωσε δύο συγνώμη μέσα από εκπρόσωπό του και σε μια τηλεοπτική συνέντευξη με την Diane Sawyer, λέγοντας ότι τα σχόλιά του τα «ξεφούρνισε σε μια στιγμή παραφροσύνης» και ζήτησε να συναντηθεί με Εβραίους θρησκευτικούς ηγέτες για να τον βοηθήσουν να "διακρίνει το κατάλληλο μονοπάτι για την θεραπεία.".
Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2012
«Φυτώριο των δικτατόρων οι οικονομικές κρίσεις». Μια «προφητεία» από το 1981
«Έχουμε ένα ιστορικό ραντεβού με ένα Παγκόσμιο Δικτάτορα και η εμφάνισή του φαίνεται ότι δεν θα αργήσει. Πάντα μετά την κατάρρευση της οικονομίας ενός κράτους, αναδεικνύεται ένας ισχυρός ηγέτης που αποκαθιστά την αξία του νομίσματος και την τάξη. Ο Ναπολέων, ο Στάλιν, ο Χίτλερ, όπως και ο Μάο Τσε Τούνγκ αναδείχθηκαν πανίσχυροι εξουσιαστές μέσα από τα ερείπια μιας οικονομικής καταστροφής. Οι κρίσεις είναι το φυτώριο των δικτατόρων που εμφανίζονται με την μάσκα του κοσμοσωτήρα..» (Julian Snyder, Σύμβουλος Οικονομικών Επενδύσεων στην Αμερική).
Απόσπασμα του κυρίως λόγου ατου οικονομολόγου Julian Snyder, που εκφωνήθηκε στο Τρίτο Ετήσιο Σεμινάριο Διεθνών Επενδύσεων στις 17-9-81 στη Νέα Υόρκη:«Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι η κρίση του 1930 δε θα ήταν τόσο μεγάλη αν η Ομοσπονδιακή κυβέρνηση κατέφευγε τότε στην έκδοση χαρτονομίσματος. Κατά συνέπεια δεν υπάρχει καμια αμφιβολία ως προς το τι θα προτείνει το Κονγκρέσο, τι θα επιλέξει η Κυβέρνηση και τι θα πράξει η Υπηρεσία Εθνικών Αποθεμάτων (Federal Reserve), όσο uα επιταχύνεται η ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗ προς την ύφεση.
Αναπόφευκτα θα γίνουμε μάρτυρες της πιο μαζικής εκτύπωσης χαρτονομισμάτων στην ιστορία μας που θα έχει ως συνέπεια το μεγαλύτερο παγκόσμιο πληθωρισμό που θα έχει σημειωθεί ποτέ στον ΠΛΑΝΗΤΗ. Τίποτε, ασφαλώς, δε μας εγγυάται ότι ο πληθωρισμός αυτός θα είναι ικανός να αποτρέψει μια οικονομική κρίση ... Όπως ακριβώς στη Γερμανία του 1920, μια προσφυγή στην εκτύπωση χαρτονομισμάτων σήμερα, στη δεκαετία του 1980, θα δημιουργούσε στη χώρα μας τις προϋποθέσεις για την ΕΛΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΧΙΤΛΕΡ.Ιστορικά, ύστερα από τους μεγάλους πληθωρισμούς ερχόταν πάντοτε ένας δικτάτορας που, ανάμεσα σε άλλα, υποσχόταν να αποκαταστήσει και την αξία του νομίσματος. Ο Ναπολέων, ο Χίτλερ και ο Μάο Τσε Τουνγκ, και οι τρεις τους κατέλαβαν την εξουσία εκμεταλλευόμενοι τον υπερπληθωρισμό.(Times, 10 Μαρτίου 1980). Όπως έχω τονίσει, ο πληθωρισμός της δεκαετίας του 1980 έχει ένα μοναδικό χαρακτηριστικό: την ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΜΒΕΛΕΙΑ. Προβλέπω λοιπόν ότι:
1) Το επόμενο στάδιο προς την κατεύθυνση της ΜΙΑΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ θα χαρακτηρίζεται από καλπάζοντα πληθωρισμό που σύντομα θα εξελιχθεί σε υπερπληθωρισμό. Οι σημαντικότεροι, κατά τους ιστορικούς, πληθωρισμοί του παρελθόντος, όπως εκείνοι της Ρώμης, της Γαλλίας, της Γερμανίας και της Ουγγαρίας θα ωχριούν μπροστά στον πληθωρισμό πού αναμένεται να γνωρίσει ο κόσμος. Ο υπερπληθωρισμός αυτός θα αποτελέσει όργανο με το οποίο θα υποταχθούν τα έθνη στο Ηλεκτρονικό Νομισματικό Σύστημα.
2) Όταν οι διάφορες οικονομίες στον κόσμο αρχίσουν να καταρρέουν σαν ΝΤΟΜΙΝΟ, θα εμφανισθεί κάποιος άνθρωπος από το χώρο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που θα επιδοθεί στην περισυλλογή των κομματιών. Δυστυχώς, όμως, ο άνθρωπος αυτός δε θα είναι ένας δεύτερος Ουίνστον Τσόρτσιλ ή Ντουάιτ Αϊζενχάουερ, αλλά ο Παγκόσμιος Ψευτο-Χριστός της Νέας Εποχής, ο κ. 666, ο Αντίχριστος».ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ /ΠΗΓΗ
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου